Sadece kelimeler | just words | Jeda Vu

İnsan garip oluyor… Ölümden bahsetmek kolay… Ölüm hakkındaki teorileri tartışmak, eleştirmek…
Ama insan arası kötü bile olsa babasını kaybettiği zaman ne yapacağını bilemiyor…
Son geceyi beraber geçirdik. Hastanede yanından ayrılmadım. 
Tuvalete gitmesine yardımcı oldum, elinden tuttum. Muhabbet ettik. 
Beyazlamış saçlarına baktım. Her zaman önde giden göbeğine baktım. 
Öksürüklerini dinledim. Nefes alışını izledim. 
Halam sabahleyin gelip yanından ayrılama kadar iyiydi.
Akşam üzerine geri dönecektim. Ama 20 dakika geciktim. 
Babamla aramızda hep bir mesafe vardı. 
Dün gece hastanede yanındayken düşündüm. Neler düşündüm… 
Almanya’da bir oğlu iki torunu vardı. Görüşmüyordu onlarla da. 
En yakınımda olması gereken kişi beni itmişti. 
Çok güzel kara kalem resim yapardı. Terziydi. Zanaatkardı. 
Sanatla ilgilenen tarafım ondan bana miras. 
Aklımdan çıkmayacak olanlar elbette hep güzel anılar. 
Ne kadar mesafe olsa da kandan bağlıydık. Hala da bağlıyız. 
İnsan içinden gelmese de, istemese de, uzak da dursa oğluna bir şeyler öğretiyor. 
Dünyaya gelmemi sağlayan babam! 
Nur içinde yat.

10 yorum

tagged as: ölüm.