Genelde düşünmüyordu. Sadece istekleri peşinden koşuyordu. Ama bu karı onu düşünmeye itiyordu. O kadını hep itip kakıyordu ancak kadın yine de sesini çıkarmıyordu. Neden ki diye düşündü o sabah. O sabah düşüncelerine o kadar daldı ki karıya bağırmadı bile. Çekti kapıyı çıktı.
Alt sokaktaki bakkaldan bir gazete aldı. Sahile vurmuş olan ceset parçalarıyla ilgili haberi gördü. Bu onun önceki gece denize attığı cesedin haberiydi.
Hay sikeyim dedi.
Belki de biraz düşünmeliyim diye düşündü. Aslında insanın beyni her an her saniye doluydu zaten. Boş geçen hiçbir ana yoktu beyinde.
Uyuduğumuzda bile beyin çalışıyordu. Rüyalar, kabuslar görüyorduk.
Sadece arada bir beyin teklemeleri yaşıyorduk. O anları düşündü.
Bir et yığınına dönüşüyordu insan o anlarda. Demek ki insanın bilincim yerinde değil demesi aslında bir zırvaydı.
Aklımız başımızda değilken bir şey yapmak mümkün değildi. Çünkü bizim aklımız başımızda değilse bir başka yönümüz aklımızı yönetiyordu.
Her insan onlarca insan barındırıyordu içinde. İş hayatında disiplinli taraf, ev hayatında rahat taraf, arkadaşlarla eğlenceli taraf… Duygusal anlarda ise çok başka bir yönümüz ortaya çıkıyordu.
Bu düşüncelerle iş yerine gitti. İşteyken herşeyi unutuyordu. Kendisini sevmediği için ölen o kadını, sevmediği için sürekli itip kaktığı kadını ve gazetedeki haberi.
Mesai bitiminde iş arkadaşlarından ayrıldıktan sonra bir bara gitti. Aslında sık yaptığı bir şey değildi bu. Bara gitmek. Bir köşeye oturdu. Viski söyledi. Yanında çikolata da getirdiler. Takım elbisesi ve önündeki viskiyle evdeki halinin arasında uzaktan yakından bir alaka yoktu. İçerken denize attığı kadının arkadaşını gördü. Bir adamla konuşuyordu.
Adam arada sırada o tarafa bakıyor ve kadınla konuşmaya devam ediyordu.
“İbne midir nedir lan bu?!” dedi içinde ve viskisini fondipleyip ayrıldı oradan.
Dışarı çıktı bir taksi çağırdı. Arkasından çıkıp taksi çağıran adamı farketmedi.
Eve gelip ayağıyla kapıya vurdu. Karı gelip herifine kapıyı açtı.
Gene bağırmadı karıya. İçeri geçti. Koltuğa bıraktı kendini. Karı gazeteye bakıyordu.
Dikkatli baktığında karının gözlerindeki korkuyu görebiliyordu.
Ne Dedin Sen!? (Vol. 4)
Ne Dedin Sen!? (Vol. 3)
Ne Dedin Sen!? (Vol. 2)
Ne Dedin Sen!? (Vol. 1)
-
bicyclegoto84 bunu beğendi
-
jedavu bunu gönderdi
